Hans Lamboo

Hans Lamboo is communicatieadviseur en sinds 1 augustus 2001 hoofdredacteur van Database Magazine. Uit dien hoofde volgt hij al ruim 5 jaar de ontwikkelingen op het gebied van datamanagement en Business Intelligence op de voet. Heeft DB/M vooral een technische insteek, Business Process Magazine – waarvan hij sinds 1 augustus 2005 eveneens hoofdredacteur is – bekijkt IT vanuit het standpunt van de business en dus als facilitator voor de bedrijfsvoering. Door het volgen van deze beide scopes heeft hij een brede kennis op het gebied van informatiemanagement opgebouwd.

De dagen van de grote administratieve organisaties zijn geteld, behalve dan bij de overheid, hoewel ook daar steeds minder mensen worden ingezet. Bood het bijeenbrengen van honderden, soms duizenden mensen in één kantooromgeving vroeger economisch voordeel, de tijd heeft dat inmiddels achterhaald. Terug naar de kerntaken viert hoogtij als strategie. Alle werkzaamheden die niet tot de kerntaak van de organisatie behoren, worden ‘geoutsourced’. Zo zijn er al heel wat arbeidsplaatsen uit die grote conglomeraten verdwenen en verplaatsen zich dus gedeeltelijk naar elders. Daarnaast zijn er door de toenemende inzet van IT, zowel binnen als buiten de muren van de organisaties, alsmede door de verregaande inzet op efficiency en effectiviteit steeds minder mensen nodig om administratief werk te doen. De technologische hulpmiddelen maken het helemaal niet meer nodig om fysiek in elkaars nabijheid te verkeren en de toestand op de Nederlandse wegen maakt het zelfs onwenselijk. Kortom: de grote kantooromgevingen waren al langzaam aan het wegsmelten. De kredietcrisis heeft dat proces alleen maar versneld.
 
Dan is er het fenomeen ZZP’er. Nimmer eerder waren er zóveel in Nederland. Gaat dat allemaal om geld? Misschien. Gaat het om minder hoeven werken? Nee, want de gemiddelde ZZP’er komt er echt niet met 8 uur per dag. Het gaat vooral om vrijheid. Niet per se naar een kantoor te moeten. Samen kunnen werken met mensen waar je graag mee samenwerkt. Zelf je werktijd indelen, zelf je klussen kunnen kiezen. Kunnen werken met de hulpmiddelen waar je graag mee werkt.

De organisaties moeten snel kunnen inspelen op de snel veranderende markt. En grote aantallen personeel maken een organisatie log en moeilijk bestuurbaar. Ze hebben geen bezwaar om hun ex-personeelsleden ‘terug te huren’. Het bedrijf kent de ingehuurde krachten, dat is prettig. Maar ze staan niet langer op de loonlijst. Dat maakt de onderneming flexibel. En de werknemer heeft zijn vrijheid.
 
Al in 1992 bekeek Tom Peters in zijn boek ‘Liberation Management’ de manier van werken in de filmindustrie. De directie heeft een script waarvan ze zeker weten dat dat een succesvolle rolprent kan opleveren. Ze huren de in hun ogen meest geschikte regisseur en scenarist. Ze stellen een aantal acteurs voor. Ze vaardigen een producer af naar de werkvloer. Maar met de samenstelling van de filmploeg bemoeien ze zich niet of nauwelijks, dat doet de regisseur. Hij kiest de mensen voor camera, geluid, licht, decors en kostuums waar hij graag mee werkt. En die kiezen hun eigen assistenten. Dat hoeft niet altijd best-of-breed te zijn, als er maar een goed samenwerkend team staat dat de capaciteiten heeft om het script om te zetten in een goede, succesvolle film. Goed samenwerken betekent ook dat er niet altijd even efficiënt gewerkt wordt, vaak noodgedwongen (het weer zit tegen, er wordt een sleutelfiguur ziek, die ene scene wil maar niet lukken), soms om artistieke redenen. Maar dan regeert de creativiteit van het team. Is dat niet wat elke werkgever wil? En wil niet iedereen samenwerken met mensen waar hij/zij graag mee samenwerkt? Tom Peters kwam tot de conclusie dat dat model ook haalbaar is voor andere organisaties. Het is er nog niet van gekomen. Maar het gaat wel die kant op.

Download: PDF